Kæra fólk.
Vegna fjölda eftirspurna vil ég benda fólki á að ef það hefur áhuga á að nota texta eftir mig þá er best að ná í mig með því að finna mig á facebook og senda mér póst þar, þar sem ég er alveg hættur að kíkja á þessa síðu.

Nafn mitt finnið þið hér til hliðar og þið einfaldlega leitið að því á facebook. Ekki flókið.

Bestu kveðjur,
Guðjón Bjarni 

...og án allra málalenginga færi ég ykkur:




Rúmið mitt
Skrýtinn staður, rúmið mitt
svo mjótt en samt svo breitt.
Í rúminu rúmast þetta og hitt,
þar er allt og ekki neitt.

Og ýmislegt er undir því:
Nokkrir kassar og annað dót.
Undir því er líkt og botnlaust dý,
ekki setja þangað fót.


-Guðjón

Fyrir stuttu (og þó) gerði ég íslenskan texta við lagið "Hallelujah." Fyrir styttra lék ég sama leik og gerði íslenskan texta við lagið Amazing Grace. Það birtist hér með.




Þrá

Ég sit og meitla staf í stein,
einn staf um huga minn.
því ég og þú á kvöldin ein,
eigum sama hjartsláttinn.

Ó, ástin mín, ég bið þig nú,
að fara ei mér frá.
Er ég er hér og ekki þú,
er tilveran mín grá.  

Ég veit að það sem þú vilt síst,
er að ég finni til.
Þú kemur aftur, það er víst,
með hlýjan faðm og yl.  

Ég hjúfra mig í fangi þér,
og finn hvað allt er rótt.
Ég sofna vært, því þú ert hér,
og passar mig í nótt. 

-Guðjón Bjarni 

Það er kannski við hæfi, þar sem svo langur tími er liðinn síðan síðan var uppfærð að það sé gert hér með. Það er reyndar bölvuð lygi að það sé langt síðan ég uppfærði síðast, ég skipti um banner fyrir stuttu.

Nú, eins og áður, lendi ég í krísu þegar kemur að því að blogga. Mig langar, svona til tilbreytingar, að skrifa í óbundnu máli.

En hvað?  

Ó, hvað?

Hvað á að taka til umfjöllunar?

Hmm...

Ég gæti sagt frá því þegar við Aron fórum á Snæland í gær. Það er svosem ekki í frásögur færandi, nema fyrir það leiti að skondið atvik átti sér stað.

Til þess að þú, kæri lesandi, sért með á nótunum verð ég líklega að segja þér frá því að Aron keyrir um á grænum Toyota Avensis og... ja... við skulum orða það þannig að það sé liðinn smá tími síðan síðast var tekið til í honum, t.d. má finna heilt golfsett í aftursætinu, og fer það ekki framhjá neinum. (eða, það hélt ég)

Nú, þar sem við stöndum inni á Snæland og bíðum, þá kemur keyrandi að nemandi í ökukennslu á grænum Nissan Primera. Hann stoppar fyrir framan Snæland, svona um það bil tveimur stæðum frá bílnum hans Arons. Út úr bílnum stígur ökukennari og nemandi hans með. Þeir ganga saman inn í sjoppuna, kennarinn fer á klósettið á meðan nemandinn kaupir sér samloku og kók.

Þegar kennarinn kemur af klósettinu ganga þeir út, nemandinn nokkuð á undan. Augnabliki síðar sný ég mér við og verð frekar hissa þegar ég sé nemandann setjast inn í bílinn hans Arons. Ég pikka í öxlina á Aroni og hann snýr sér við. Svo stöndum við forviða og horfum á nemandann koma sér fyrir í sætinu í rólegheitunum, setja samlokuna og kókið í aftursætið (þar sem GOLFSETTIÐ var), spenna á sig beltið og bíða eftir kennaranum. Kennarinn gekk út úr sjoppunni, gengur farþegamegin að bílnum hans Arons, teygir fram höndina til þess að opna, en hikar og hugsar málið. Svo lítur hann upp og skoðar bílinn, áttar sig greinilega, bankar í rúðuna og bendir nemandanum á að þeir eigi að fara í hinn bílinn. Nemandinn stígur út úr bílnum hans Arons, lítur skömmustulega í kringum sig og gengur svo að ökunámsprimerunni og endurtekur þar leikinn. Sest í rólegheitum, setur kókið og samlokuna í aftursætið, spennir á sig beltið. OG gat meira að segja sett í gang, af því að hann hafði lyklana að þessum bíl.

Gott í bili? Já!
-Guðjón. 

Flestir, ef ekki allir, hafa heyrt lagið Hallelujah sem upprunalega er eftir Leonard Cohen en hefur verið endurgert af ótalmörgum listamönnum hin síðari ár. Fyrir stuttu síðan var ég beðinn um að snara texta lagsins á íslensku. Það gerði ég, en þó má ekki líta á þetta sem eiginlega snörun, því ýmsu hefur verið breytt innihaldslega séð. Þó má finna svipaðan undirtón ef vel er að gáð.
Með því að smella HÉR má sjá einn af upprunalegu textunum við lagið, það er mismunandi eftir útgáfum hve mörg erindin eru, Cohen samdi fjöldan allan af þeim fyrir lagið.
Kæra fólk, ég færi ykkur hér með Halelúja: (Ég átti í smá basli með að velja titil, en ákvað að leyfa upprunalega titlinum að halda sér, með breyttri stafsetningu þó, og leyfa frekar textanum sjálfum að njóta sín.)




Halelúja

 

Í hönd mína tók önnur hönd
hún treysti þá sterk vinabönd,
en það er eitthvað öðruvísi núna.
Við sátum saman, töluðum,
um alla hluti möluðum,
ég sakna þín, hvar ertu? Halelúja.

 

Á morgnanna ég á þig leit,
með herkjum af þér augun sleit.
Ég vild' ég gæti séð þig aftur núna.
Þú leist á mig með augunum,
þau flóðu öll af tárunum
sem féllu þétt af hvörmum, halelúja.

 

Þú leist á mig í hinsta sinn,
fórst út og komst ekk'aftur inn.
Þú lifir enn því ég held fast í trúna.
Ég eftir sat með augun full
af tárum, þessi glæru gull,
sem féllu þétt af hvarmi, halelúja.

 

Mín tilvera er án þín tóm,
ég heyri hvergi minnsta hljóm
sem vakið getur gleði hjá mér núna.
Ég bíð þess er ég aftur finn
þinn vanga liggja þétt við minn
og vagga mér í svefninn, halelúja.

 

Það hjálpar mér á ögurstund
að vit'að ég kemst á þinn fund.
Ó, veist'ég er á vegi til þín núna?
Nú af mér losna lífsins bönd,
mín sála leitar að þinni hönd.
Ó, fylgdu mér til himna, halelúja.


-Guðjón

-Guðjón

Ég settist við skrif
og sótti í minn sjóð
sæg af orðum og nokkrá málshætti til gamans.
Svo hóf ég skrif
setti saman fá orð
og hér hef ég samið eitt óljóð.

-Guðjón

Ljóðið heitir HFF, það stendur skýrum stöfum í því hvað það þýðir, það þarf bara að sjá það. Njótið vel... Eða ekki...


HFF

Hrópa, er að mótmæla
Eins og allir aðrir.
Loga af heift,
Vind upp á mig og stari beint
Í augu fórnarlambs
Tárin renna stríðum straumum
Inn fyrir kragann á peysunni
Sem keypt var á útsölu.
 
Fjandinn hirði ykkur!
Orgar gamall gráhærður maður og
Kastar steini í átt að húsinu.
Kiknar svo í hnjánum þegar eitthvað
Innvortis gefur eftir.
Nokkrir
Gjóa augum á hann.
 
Forða mér í snarhasti,
Orðinn hræddur um sjálfan mig.
Kem mér inn úr
Kuldanum.

-Guðjón

Ég átti lengi við vandamál að stríða, svokallað risvandamál. Þetta vandamál háði mér mikið, ég skammaðist mín og mér fannst eins og allir vissu hvað var að mér bara með því einu að líta á mig. Smátt og smátt dró ég mig úr öllu félagslífi og fór helst ekki úr húsi nema rétt til þess að ná í nauðsynjavörur og mæta í vinnu.

Vinir mínir tóku eftir þessari breytingu á mér og ég sá að þeir höfðu áhyggjur af mér, en þar sem þetta er fremur viðkvæmt og persónulegt vandamál þá, af eðlilegum ástæðum, forðuðust þeir að minnast á þetta.

Um það bil sjö árum eftir að þessa vandamáls varð vart hjá mér og það búið að hafa alvarleg áhrif á líf mitt, þá kom besti vinur minn til mín og sagði við mig að nú skildum við vinna markvisst að því að leysa þetta vandamál.

Og það gerðum við, fyrst skoðuðum við vandann og fundum út í sameiningu hvað það var sem þurfti að leggja áherslu á og á þessum tíma lærðum við heilmikið um hvorn annan, hvað við getum, þolum og viljum.

Meðal þess sem ég þurfti að gera var að átta mig á að það er aldrei nein pressa á mér, þegar stundin kemur, þá á ég að geta slakað á og notið stundarinnar. Þetta lærði ég.

Og nú er ég ekki lengur hræddur við að fara upp á háaloft.

 

-Guðjón

Jæja... Er ekki kominn tími á að ég láti í mér heyra hér á þessari blessuðu síðu?

Það er ýmislegt sem hefur gerst síðan ég bloggaði síðast, en það er flest allt svo hversdagslegt að mér hefur ekki þótt neitt merkilegt að setja það hér inn.

Jólin eru á næsta leiti, allir spenntir fyrir því geri ég ráð fyrir.

Nei, þetta gengur ekki, ég er alveg tómur. Reyni aftur síðar.

Bestu kveðjur,

Guðjón